چرا مسیح از میان مردان شاگردانش را انتخاب میکرد

چرا مسیح از میان مردان شاگردانش را برگزید؟

بسیاری می پرسند که چرا مسیح فقط مردان را به عنوان شاگردان برگزید؟ آیا این انتخاب او ناشی از تبعیض جنسیتی نیست؟

یک. در دوران باستان، یهودیان به سخنان مردان بیشتر توجه نشان می دادند.

دوم. از آن جا که بیشتر اوقات مسیح و شاگردانش در سفر بودند، همراهی زنان آسان نبود. شاید زنان زود خسته می شدند و یا ممکن بود شاگردان مجرد (زن و مرد) عاشق یکدیگر شده و توجه شان بیشتر به جنس مخالف بود تا بشارت انجیل. هم چنین بی تردید، از سوی مخالفان اتهامات اخلاقی به مسیح و شاگردانش وارد می کردند. اتهاماتی که تا امروز هم می توانست مطرح گردد.

سوم. پیروان مسیح فقط محدود به 12 شاگرد مذکر نبودند، بلکه شامل زنان و مردان دیگر نیز می گردید. به یاد آورید که عیسی هفتاد نفر را تعیین کرد و آنان را دو به دو به شهرها و روستاها فرستاد (لوقا فصل 10 آیه 1). گاهی زنان، عیسی و شاگردانش را همراهی می کردند و یا با پول خود از خدمت عیسی پشتیبانی می کردند (لوقا فصل 8 آیات 1- 3). 12 رسول، گروه خصوصی عیسی را تشکیل می دادند، اما دیگران نیز به همان اندازه عیسی را دوست داشتند و به او وفادار بودند.

در فرهنگ یهود، زنان اجازه تحصیل نزد معلم های دینی را نداشتند. اما عیسی به زنان اجازه داد او را پیروی کنند و با این کار نشان داد که همه مردم در برابر خدا یکسان هستند.

چهارم. از آن جا که رسالت اولیه عیسی، بشارت انجیل به قوم اسرائیل بود، بنابراین 12 شاگرد مذکر نمادی از 12 قبیله اسرائیل در دوران عهد عتیق بودند (لوقا فصل 22 آیات 29- 30). 12 قبیله اسرائیل از نسل دوازده پسر یعقوب بودند. ملت باستانی اسرائیل، با دوازده قبیله آغاز شد. اسرائیل جدید (کلیسا)، با 12 فرزند روحانی ابراهیم، شروع شد. با این توصیف، انتخاب 12 شاگرد مرد به آن معنا نبود که در عصر کلیسا، زنان نقش رهبری را بر عهده نداشته باشند.

با شهید شدن یعقوب (برادر یوحنا اعمال رسولان فصل 12 آیه 2)، کلیسا هیچ گونه تلاشی برای انتخاب جانشین انجام نداد. در حالی که بعد از صعود مسیح و قبل از تاسیس کلیسا، جانشینی برای یهودای اسخر یوطی که اقدام به خیانت و خودکشی کرد، برگزیدند (اعمال رسولان فصل 1 آیات 21- 26).

پنجم. برای برخی پیروی از "سنت" مهم تر است. آنان ادعا می کنند از آن جا که دوازده شاگرد مسیح، همگی مرد بودند، پس کشیش ها هم بایستی مرد باشند. اما نکات دیگر نیز باید رعایت گردد: شاگردان مسیح از جمله پطرس مجرد نبودند. هم چنین کشیش ها باید یهودی باشند، زیرا رسولان بدون استثنا یهودی بودند! عیسی به دلیل محدودیت های فرهنگی که در آن کار می کرد، سامری ها (نیمه یهودیان) را به عنوان رسول انتخاب نکرد.

خوشبختانه عهد جدید چنین تعالیمی نمی دهد:" دیگر فرقی نمی کند که یهودی باشیم یا غیر یهودی، برده باشیم یا آزاد، مرد باشیم یا زن، زیرا همه ما مسیحیان، در عیسی مسیح یکی هستیم" (غلاطیان فصل 3 آیه 28).

پولس رسول رهبری را محدود به مردان تلقی نمی کرد. او نوشت:" ما مسیحیان، یک روز دنیا را مورد داوری و دادرسی قرار خواهیم داد" (اول قرنتیان فصل 6 آیه 2). پولس هرگز تعلیم نداد که فقط مردان حق داوری دارند. او نوشت "مسیحیان" (اعم از زن و مرد) داوری دنیا را بر عهده خواهند داشت.

کتاب مقدس نشان می دهد که کلیسا و بشارت انجیل با یهودیان شروع شد، بنابراین جای تعجب نیست که همه رهبران در ابتدا یهودی بودند.

ششم. مسیح با مرگ و رستاخیز خود، محدودیت های سنتی یهودیان را منسوخ کرد. او به شاگردانش که شامل زنان و غیریهودیان بودند دستور داد تا به مردم جهان بشارت دهند (اعمال رسولان فصل 1 آیه 8). پطرس و رسولان به طور رسمی اعلان کردند که عهد جدید با نزول روح القدس بر مردم آغاز شد و اکنون "همه" (بدون هیچ گونه تمایز جنسیتی، نژادی یا طبقه اجتماعی) می توانند روح القدس را دریافت کنند (اعمال رسولان فصل 2 آیات 16- 18). چنین چیزی برای یهودیان قرن اول میلادی، تفکری انقلابی بود.

این تغییرات با شروع خدمت مسیح مشاهده نشد، بلکه بعد از زنده شدن او، رخ داد. برای نخستین بار، تساوی واقعی میان زن و مرد به هنگام نازل شدن روح القدس در روز پنطیکاست دیده شد (اعمال رسولان فصل 2). با بررسی تاریخ کلیسا (بعد از صعود مسیح)، از قرن اول میلادی تا امروز در می یابیم که زنان شانه به شانه با مردان در کلیسا فعال بودند. بنابراین ماموریت دوازده رسول ایجاد جامعه جدید بود که زنان و مردان را از هر نژاد و هر گروه قومی در بر می گرفت.

هفتم. پولس زنی را به عنوان رسول معرفی می کند:"یونیا" (رومیان فصل 16 آیه 7). احتمالا "یونیا" به همراه شوهرش "آندرونیکوس" در میان رسولان، افراد شناخته شده ای بودند. نمونه "یونیا" به عنوان رسول، ادعای "فقط مردان باید کشیش باشند" را غیر قلبل قبول می سازد.